Und wir waren in Jaffa! Wieder Armuth u. Elend u. Hitze in lustigen Farben. Durcheinander in den Strassen, im Hotel, kein Wagen zu bekommen. Ich sass schon auf einem Pferde, um nach Rischon zu reiten, stieg aber wieder ab, als Dr. Joffe eine Fahrgelegenheit verschaffte. Wir fuhren — bei fürchterlicher Hitze — zuerst nach Mikweh Israel. Das ist eine vorzügliche Ackerbauschule. Am Thor Schmuck für den Kaiser, der morgen hier erwarte vorbei nach Jerusalem fährt. Ich will versuchen, ihn zum Besuch der Anstalt zu bewegen. Von Mikweh durch die arabisch ver= wahrloste Landschaft nach dem vielgepriesenen Rischon le Zion. Für ein armes Dorf ist es ein ziemlich wohlhabender Ort. Aber wenn man sich mehr als eine arme Niederlassung vorgestellt hat, ist man enttäuscht. Tiefer Staub auf den Wegen, ein wenig Grün. Der Administrator empfing uns mit feiger Miene, wagte offenbar weder liebenswürdig, noch unliebenswürdig zu sein. Ueber Allem

And we were in Jaffa!

 

Again poverty and misery and heat in gay colors.

 

Confusion in the streets, at the hotel, not a carriage to be had. I was already on a horse, to ride to Rishon, but dismounted again when Dr. Joffe procured us a conveyance.

 

We drove—in the terrible heat—first to Mikveh Israel. This is an excellent school of agriculture. Bunting over the gate in honor of the Kaiser, who will pass by here tomorrow on his way to Jerusalem. I will try to persuade him to visit the institution.

 

From Mikveh, through the countryside neglected in Arab fashion to the much-praised Rishon-le-Zion. For a poor village this is a fairly prosperous place. But if one has imagined it as more than a poor settlement, one is disappointed. Thick dust on the roads, a bit of greenery.

 

The administrator received us with a frightened air, obviously dared to be neither amiable nor unamiable.

והנה אנו ביפו!

 שוב עוני ומצוקה וחום, בצבעים עליזים.

 אנדרלמוסיה ברחובות, במלון, אין להשיג כרכרה. כבר הייתי ישוב על סוס כדי לצאת ברכיבה לראשון, אך ירדתי ממנו כשהד״ר יפֶה השיג כלי תחבורה. 

 בחום נוראי נסענו תחילה למקווה־ישראל. זה בית־ספר חקלאי מצוין. בשער קישוטים לכבוד הקיסר, העומד לעבור כאן מחר בדרך לירושלים. אנסה להניע אותו לבקר במוסד הזה.

 ממקווה דרך הנוף הערבי המוזנח אל ראשון־לציון, שכה מרבים לשבח אותה. בתור כפר עני הרי היא מקום אמיד למדי, אבל אם תיארת לעצמך שהיא יותר מיישוב דל, צפויה לך אכזבה. בדרכים אבק עמוק, מעט ירק.

האמרכל קיבל את פנינו בארשת של מורך־לב. נראה שלא העז לא להסביר פנים ולא להחמיץ פנים.

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

יומן 6
P. 115