an; lange Zeit, ohne es zu ­ begreifen. Ich kam auch hier in ein freieres und höheres Verhält= niss zum Antisemitismus, von dem ich wenigstens nicht unmittelbar zu leiden hatte. In Oestreich oder Deutschland muss ich immer befürchten, dass mir Hepp-hepp nach­gerufen wird. Hier gehe ich doch „unerkannt“ durch die Menge. In diesem Unerkannt! liegt ein furchtbarer Vorwurf gegen die Antisemiten. Das Hepp=hepp hörte ich mit meinen Ohren bisher nur zweimal. Das erstemal in Mainz auf der Durchreise 1888. Ich kam am Abend in ein billiges Concertlokal, trank dort mein Bier, und als ich aufstand und durch den Lärm und Qualm zur Thüre ging, rief mir ein Bursche „Hepp=hepp“ nach. Um ihn herum entstand ein rohes Gewieher. Das zweitemal wurde mir in Baden bei Wien „Saujud“ nachgerufen, als ich im Wagen aus der Hinterbrühl von Spei­del kam. Dieser Ruf betraf mich stärker, weil er das merk­würdige Nachwort zu dem Gespräche war, das ich in der Hinterbrühl geführt hatte, und weil er auf „heimischem“ Boden ertönte.

for a long time without comprehending it. Here too I reached a higher, more disinterested view of anti-Semitism, from which at least I did not have to suffer directly. In Austria or in Germany I must constantly fear that someone will shout “Hep, hep!“ after me. But here I pass through the crowd unrecognized.

 

In this word “unrecognized“ lies a terrible reproach against the anti-Semites.

 

Up to now I have heard that cry of “Hep, hep!“ with my own ears only twice. The first time was when I passed through Mainz in 1888. One evening I entered a cheap nightclub and had a beer. When I got up to leave and made my way to the door through the noise and the smoke, a fellow called “Hep, hep!” after me. A chorus of horse-laughs arose around him.

 

The second time was at Baden near Vienna. Someone shouted “Dirty Jew” at me as I was riding by in a carriage, coming from Speidel’s home at Hinterbrühl. This shout went deeper, because it came as a memorable epilogue to the conversation I had had in Hinterbrühl and because it resounded on my “home” soil.

זמן רב תהיתי עליה ולא תפסתי מהי. גם יחסי אל האנטישמיות היה כאן משוחרר יותר, התבוננתי בה מגבוה יותר, ולפחות לא סבלתי ממנה באורח בלתי אמצעי. באוסטריה או בגרמניה אני צריך לחשוש תמיד שיקראו אחרַי הֶפּ־הֶפּ. ואילו כאן אני עובר בתוך ההמון "בלי זיהוי".

ב״בלי זיהוי" הזה יש תוכחה נוראה נגד האנטישמים.

את קריאת ה"הֶפּ־הֶפּ" הזאת שמעתי עד כה באוזנַי ממש רק פעמיים. בפעם הראשונה במיינץ, כשעברתי שם ב־1888. נקלעתי בערב לפונדק־זֶמֶר זול, שתיתי שם את הבירה שלי, וכשקמתי ופילסתי לי דרך אל היציאה בתוך ההמולה והעשן, קרא אחרַי ברנש אחד "הֶפּ־הֶפּ". מסביבו קמה צהלה פרועה.

בפעם השנייה קראו אחרַי "זאוּיוּד" ("יהודי חזיר") בבּאדֶן בַּיי וין, כשהגעתי לשם בכרכרה מעמק הינטֶרבְּריהל, מביקור אצל שפּיידל. הקריאה הזאת פגעה בי ביתר שאת משום שהיתה מעין אחרית־דבר משונה לַשיחה שהיתה לי בעמק הינטֶרבְּריהל, ומשום שהדהדה באוזני על קרקע "ביתית".

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

יומן 1
P. 6