zählte mir Alfred von seinen hohen östreichischen u. preussischen Orden. „Hoch, was? Kronenorden erster Klasse!“ Derselbe Alfred fragte mich, was ich für die Juden thun wolle. Eine Coloni= sation, gut! Aber warum in Palästina? „Palästina klingt zu jüdisch!“ Mit dieser Collection von Idioten verhandeln! Doch Mylord ist da der Beste Gescheiteste von ihnen. Nach dem Kaffee ging ich an seinen Schreibtisch u. fragte „Wollen Sie jetzt mein scheme hören?“ „Ja.“ Ich rückte mir den Stuhl dicht an Sein (xx) besseres Ohr u. sagte: „Ich will von der englischen Regierung einen Charter für Colonisation verlangen.“ „Sagen Sie nicht Charter. Das Wort klingt jetzt schlecht.“  

Afterwards, in Milord’s office, Alfred told me about his high Austrian and Prussian decorations: “High, what? Royal Orders, first class!” The same Alfred asked me what I wanted to do for the Jews. Colonization, fine! But why in Palestine? 

“Palestine sounds too Jewish!”

 

Go negotiate with this pack of idiots!

 

Yet Milord is the most intelligent of them.

 

After coffee I went over to his desk and asked:

 

“Would you like to hear my scheme now?”

 

“Yes."

 

I moved my chair close to his better ear and said:

 

“I want to ask the British government for a Colonization Charter."

“Don’t say charter. The word has a bad sound right now.”

אחר־כך, בלשכתו של Mylord, סיפר לי אלפרֶד על עיטורי הכבוד האוסטריים והפרוסיים הגבוהים שלו. "גבוהים, לא־כן? עיטורי הכתר מן הדרגה הראשונה!" אותו אלפרֶד שאל אותי מה אני רוצה לעשות למען היהודים. התיישבות, בסדר! אבל מדוע בארץ־ישראל? "ארץ־ישראל מצלצל יהודי מִדַי!". עם אוסף כזה של אידיוטים לשאת ולתת!

ואולם Mylord הוא החכם שבהם.

אחרי הקפה ניגשתי לשולחן הכתיבה שלו ושאלתי: ״התרצה לשמוע עכשיו את ה־scheme (התוכנית) שלי?"

"כן".

הסטתי את כיסאי קרוב־קרוב אל אוזנו הטובה ואמרתי: "אני רוצה לבקש מממשלת אנגליה צ׳רטר להתיישבות".

"אל תאמר צ׳רטר. המלה הזאת צלצולה רע בימים אלה"

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

P. 48