haupt nichts verhandelt.“ Da wollte der Idiot mich in Verlegenheit bringen.  Er sagte “Was werden Sie antworten, wenn Gordon oder ein Anderer Sie fragen wird, ob Sie etwas über die anglophobe Haltung der continentalen (in den Händen der Juden befindliche) Presse wisse[n], die 800,000 £ von den Boers durch Leyds bekommen habe?“ Ich erwiderte grob: „Ich nehme an dass diese Commission keine Klatschgesellschaft ist u. Dass man solche Dummheiten nicht vorbringen wird. Wenn aber, dann werde ich eine gesalzene Antwort geben. Ich würde wünschen, dass man die Liste derjenigen publicire, die Geld bekommen haben. Was mich anbelangt, Sie wissen wahrscheinlich, dass ich kein Geldjournalist bin.“ „Ja das weiss ich“ sagte er

At that point the idiot wanted to embarrass me, and said: “What will you reply if Gordon or someone else asks you whether you know anything about the Anglophobic attitude of the continental press, which is in the hands of the Jews and which received £800,000 from the Boers through Leyds?”

 

I answered rudely: “I assume that this Commission is not a gossiping society and that such nonsense won’t be brought up. But if it is, I shall give a sharp answer. I would request that a list of those who have received money be made public. With respect to myself, you probably know that I am not a journalist who can be bought.”

בנקודה זו רצה האידיוט להביא אותי במבוכה. הוא אמר: "מה תשיב אם גורדון או אחד האחרים [בוועדה] ישאל אותך אם ידוע לך דבר־מה על עמדתה האנגלופובית של העיתונות ביבשת אירופה (הנמצאת בידי יהודים), שקיבלה 800 אלף ליש״ט מן הבּוּרים [בדרום־אפריקה] באמצעות לֵידס?"

השבתי בגסות: "אני מניח שהוועדה הזאת איננה חבורת רכילאים, וששטויות כאלה לא יועלו שם לדיון. ואם יועלו, אשיב תשובה חריפה. שיפרסמו רשימה של אלה שקיבלו כספים. אשר לי, מן הסתם אתה יודע שאינני עיתונאי של בצע כסף"

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

P. 44