an Tahsin Bey den I Secretär der mir ganz ergeben ist u. an meinen Vertrauensmann Wellisch, einen braven Juden. In Geduld werden Sie sich aber fassen müssen. Es kann 8 oder 14 Tage dauern, bis Sie vorkommen.“ An Vámbérys Hausthor angelangt küssten wir uns nochmals wieder= holt u. ich versprach, übermorgen also morgen Donnerstag Abends um 8 wieder bei ihm zu sein, damit er mir die Instructionen u. Empfehlungsbriefe gebe. Das Wichtigste habe ich vergessen. Ich fragte V[ámbéry] ob der Sultan eine persönliche Bemerkung über mich gemacht habe. „Er kennt Ihren Namen gar nicht“, antwortete V[ámbéry]. Aber vielleicht war er nur

“I will give you letters to Tahsin Bey, the 1st Secretary, who is completely devoted to me, and to my trusty Wellisch, a fine Jew.

 

"But you must be patient. It may be a week or two before you are admitted."

 

When we reached Vámbéry’s door, we again kissed each other several times, and I promised to call on him again the day after tomorrow, that is, Thursday evening at eight, so that he may give me instructions and letters of recommendation.

 

I forgot the most important thing. I asked V. whether the Sultan had made any remark about me personally.

 

“He doesn’t even know your name,’’ V. replied.

אצייד אותך במכתבים אל המזכיר הראשון טאחסין בֵּיי, שהוא מסור לי לחלוטין, ולאיש אמוני וֶליש, יהודי טוב. 

ואולם יהיה עליך להתאזר בסבלנות. אפשר שיחלפו שמונה או ארבעה־עשר ימים עד שתתקבל".

כשהגענו לשער ביתו של ואמבֶּרי שוב התנשקנו, והבטחתי לחזור אליו מחרתיים, כלומר מחר, יום ה׳, בשמונה בערב, כדי שייתן לי את ההוראות ואת מכתבי ההמלצה. 

עיקר שכחתי. שאלתי את ואמבֶּרי אם הסולטאן העיר הערה אישית כלשהי עלי.

"הוא איננו מכיר את שמך כלל", השיב ואמבֶּרי.

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

P. 249