18 Sept[ember 1898] Ischl Gestern war ein merkwürdiger Tag, der ein Lostag für die Bewegung hätte werden können. Würde mich der Kaiser empfangen? Ich schlief lange, war gar nicht ner= vös, u. kam erst knapp um 10 Uhr V[or]M[ittag] aus meiner Cottagewohnung ins Bureau der „Welt“. Schon hatte man von der deutschen Botschaft telephonirt, ich solle um 11 Uhr hinkommen. Um 11 Uhr fuhr ich vor. Der Portier sagte, Graf Eulenburg sei nicht da. Ich erwiderte ich wolle zu Herrn v. Bülow, was den Lakaien überraschte. Auf der Treppe kam mir schon der Jäger entgegen: Excellenz erwarte mich. Bülow empfing mich in seinem Wohnzimmer bei offenen Koffern, er war eben erst angelangt. Er kam mir mit hinreissender Liebens= würdigkeit entgegen, er habe schon viel von mir gelesen, freue sich mich kennen zu lernen etc. Da wurde ich schwach. Eulenburg,

 September 18, Ischl

 

Yesterday was a noteworthy day, one that might have become a day of destiny for the movement. Would the Kaiser receive me?

 

I slept late, wasn’t a bit nervous, and didn’t arrive at the office of the Welt until the stroke of ten, having come from my home in the “Cottage” section. They had already phoned from the German Embassy that I was to come there at eleven.

 

At eleven o’clock I drove up. The doorman told me Count Eulenburg was not in. I replied that I wished to see Herr von Bülow, which surprised the lackey. On the staircase a footman met me: “His Excellency is expecting you.”

 

Bülow received me in his living quarters, with trunks open— he had just arrived. He greeted me with captivating kindness, saying he had read many of my writings, was happy to make my acquaintance, etc.

18 בספטמבר [1898], אישְל

אתמול היה יום הראוי לציוּן, יום שהיה בו כדי לחרוץ גורל לתנועתנו. היקבל אותי הקיסר?

ישנתי עד מאוחר, לא הייתי עצבני כלל וכלל, והגעתי מדירתי שבשכונת הקוֹטֶג׳ אל המשרד של Die Welt רק סמוך לשעה עשר. כבר התקשרו משגרירות גרמניה שאבוא לשם בשעה אחת־עשרה.

בשעה אחת־עשרה הגעתי לשם. השוער אמר שהגראף אוֹילֶנבּוּרג לא נמצא. להפתעתו עניתי לו שאני בא אל האדון בּילוֹב. במדרגות כבר בא לקראתי החייל התורן. הוד מעלתו מצפה לי.

בּילוֹב קיבל את פנַי בחדר המגורים שלו. רק עכשיו הגיע ומזוודותיו פתוחות. הוא צעד לקראתי בחביבות כובשת־לב, ואמר שקרא הרבה דברים שכתבתי, הוא שמח להכירני וכו'.

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

יומן 5
P. 247