wenn der deutsche Kaiser sich darum kümmert, Interesse dafür zeigt.“ (Da hatte ich das Märchenwaldgefühl Gef der Begeg= nung mit dem fabelhaften Einhorn, das mit menschlicher Stimme sagt: Ich bin das fabelhafte Einhorn.) Der Kaiser sagte ferner: „Schliesslich bin ich doch noch der Einzige, der zum Sultan hält. Er gibt etwas auf mich.“ Er hatte wieder auf die Uhr gesehen, u. erhob sich. Er sah aber, dass ich noch etwas Vorbringen wollte: „Sie haben noch eine Frage?“ Ich brachte nun die Detailfragen der Audienz in Palästina, der Ansprache etc. stehend vor. Der Kaiser sagte: (xx) „Schreiben Sie die Ansprache auf u. geben Sie sie Bülow. Ich will sie dann mit ihm durcharbeiten... Sagen Sie mir nur mit einem Wort, was ich vom Sultan verlangen soll.“ „Eine chartered Company — unter deutschem Schutz.“ „Gut! Eine Chartered Company!“ Und er gab mir mächtig die Hand, die für zwei stark ist, drückte mir die Hand ganz gehörig u. ging voraus ab durch die Mittelthür. Draussen stand Graf v. Kessel.

(It was then that I had the magic-forest sensation of encountering the fabulous unicorn which said with a human voice, “I am the fabled unicorn.”)

 

The Kaiser continued: “After all, I am the only one who still sticks by the Sultan. He puts stock in me.”

 

He had glanced at his watch again and arose. But when he saw that I had something to say, he asked: “You have another question?”

 

Already on my feet, I brought up the specific questions about the audience in Palestine, my address, etc.

 

The Kaiser said: “Write out your address and give it to Bülow.

 

Then I shall go over it carefully with him. . . .Just tell me in a word what I am to ask of the Sultan.”

 

“A Chartered Company*—under German protection.” ‘‘Good! A Chartered Company!” And he grandly gave me his hand, which is strong enough for two, squeezed mine good and hard, and went out first through the center door.

 

Outside stood Count von Kessel.

(ברגע זה אחזה בי ההרגשה של יער האגדות והפגישה עם החד־קרן האגדי האומר בקול־אנוש: "אני החד־קרן מן האגדה".)

 הקיסר המשיך ואמר: "אחרי הכול אני היחיד שעדיין נאמן לסולטאן. אני נחשב בעיניו". שוב הביט בשעון, וקם ממקומו. ואולם הוא הבחין שאני מבקש להגיד עוד משהו: "יש לך עוד שאלה?"

 בעמידה עוד העליתי את השאלות על הפרטים בדבר הריאיון בארץ־ישראל, על הדברים שאני עומד לשאת וכו'.

 הקיסר אמר: "העלה את הנאום על הכתב ותן אותו לבּילוֹב. אחרי זה אעבור עליו עם בּילוֹב... רק אמור לי במלה אחת מה עלי לדרוש מן הסולטאן".

 ״Chartered Company - בחסות גרמנית".

 ״טוב, !Chartered Company״, אמר והושיט לי יד בנחרצות, יד חזקה כמו שתיים, לחץ את ידי כהוגן, ויצא לפנַי דרך הדלת האמצעית.

 בחוץ עמד הגראף פוֹן קֶסֶל.

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

יומן 6
P. 103